Malerio's profile~*๐ ii_ De L 'amOUr ~*๐...PhotosBlogLists Tools Help

Malerio K. Light

Occupation
Location
Interests
Peace and Liberty

Quote of the Day

Loading...

~*๐ ii_ De L 'amOUr ~*๐ ii_

เ ดิ น ไ ป บ น ถ น น แ ห่ ง นี้ ด้ ว ย ค ว า ม รั ก
September 28

คือตัวตน

ในวันที่อากาศอบอ้าววันหนึ่ง  เด็กชายฤดูหนาวตื่นจากนิทราในตอนสาย  แสงแดดส่องแสงแยงตาจนทนไม่ไหว  เด็กชายฤดูหนาวหาวพร้อมบิดขี้เกียจ  สายนี้อากาศร้อนอบอ้าว เด็กชายฤดูหนาวงัวเงียลุกจากที่นอนก่อนจะเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว 
 
เด็กชายเปิดหน้าต่างรับแสงแดดยามบ่าย  ห้องแคบๆสว่างไสวขึ้นทันตา  นอกหน้าต่างเป็นทุ่งนาสุดลูกหูลูกตา  ยามนี้ต้นข้าวโตเต็มที่เขียวขจีดูสดชื่น บ้านของเขาอยู่ติดกับทุ่งนา อากาศดี ลมพัดอยู่ตลอดเวลา แดดจ้า งดงาม
       
      วันนี้ก็คงไม่ต่างจากทุกๆวันที่ตื่นขึ้นมาเพื่อพบกับโลกแห่งความเป็นจริง  เด็กชายฤดูหนาวตื่นมานั่งคิดว่าจะปรุงแต่งวันนี้ของเขาอย่างไรให้งามดังใจเขาต้องการ  แต่เขากลับพบว่าวันนี้ก็ไม่ต่างจากเมื่อวานที่ผ่านมา เขายังใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ที่เก่า และไม่ยอมเปลี่ยนแปลง  ปีศาจจอมขี้เกียจในตัวเขายังบงการและควบคุมชีวิตของเด็กชายไว้อย่างไม่ยอมปล่อย  เด็กชายฤดูหนาวก็ยังคงทำตัวเอื่อยๆ นั่งเล่นเกมหน้าคอมพิวเตอร์บ้าง นั่งแชทกับเพื่อนบ้าง  เพื่อคลายความเหงา
 
      "เหงา"  คำนี้พูดถึงทีไรมันก็ยิ่งกัดกินใจเด็กชายฤดูหนาวมากขึ้นไปทุกวัน  เด็กชายฤดูหนาวมีชีวิตเหงาๆ และ เฉาๆ ลงไปทุกๆวัน เขาต้องจากเพื่อนฝูงด้วยความจำเป็น ทุกๆคนก็ต้องแยกจากกันด้วยความจำเป็นของแต่ละคนเช่นวันก่อนที่จะได้มาพบกัน   ในยามที่ชีวิตเปี่ยมไปด้วยอิสระ  เด็กชายฤดูหนาวและผองเพื่อนต่างมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตตามที่ตนเองใฝ่ฝันปั้นแต่ง  แต่ใครเล่าจะสัมผัสได้ล่ะว่า  ช่วงเวลานั้นมันช่างแสนสั้น สี่ปีมันเหมาะสมแล้วหรอที่เราจะได้ใช้ชีวิตอย่างแสนสุขสบาย  ตอนนี้เด็กชายฤดูหนาวต้องเคว้งคว้างกลางหมู่ดาวใต้แสงจันทร์เพียงลำพัง
 
       เวลาเดินผ่านไปช้าๆ  เย็นนี้เด็กชายฤดูหนาวยังนั่งอยู่ที่เดิมให้เวลาผ่านโลกไป ให้หัวใจเดินช้าๆตามจังหวะของมัน  อากาศอบอ้าวทั้งวัน เด็กชายฤดูหนาวรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่  เขาคลื่นไส้และอยากอาเจียรยังไม่พอเขาอยากกินผลไม้รสเปรี้ยวอีกต่างหาก  นี่ถ้าเขาเป็นผู้หญิงละก้อ  หลายคนคงคิดว่าเขาตั้งท้องแน่ๆ  แต่นี่เขาเป็นผู้ชายอาการแบบนี้น่าจะเกิดจากการกินอาหารไม่ตรงเวลาของเด็กชายฤดูหนาวเสียมากกว่า  ท้องฟ้าเริ่มทาบทาด้วยสีเทา  ดวงอาทิตย์ลดความร้อนแรงลงในตอนเย็นและลับตาหายไปในที่สุด  หลอดไฟก็ทำหน้าที่ของมันหลังจากหลับใหลในยามกลางวัน  ตอนนี้แทบทุกหลอดส่องแสงให้ความสว่างไปทั่วบ้าน  เว้นแต่ในความรู้สึกของเด็กชายฤดูหนาวเท่านั้นที่ยังคงมืดสนิท เหมือนหลงทางอยู่ในเขาวงกต  ไม่มีทางออกและไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลงเข้ามาได้อย่างไร  เด็กชายฤดูหนาวยังคงหาทางออกไม่เจอ
 
       เมื่อเวลาของการใช้ชีวิตที่แท้จริงมาถึง  มีหลายเรื่องที่เราต้องตัดสินใจเด็ดขาดด้วยตัวของเราเอง  การใช้ชีวิตนี้มันไม่ง่ายเลยสักนิด  การมองอดีตมักทำให้หัวใจซึมเศร้าเหงาและเดียวดาย  มันยังกระตุ้นจิตที่ควบคุมอารมณ์เสียดายให้ทำงานบกพร่อง เกิดการถอนหายใจบ่อยและถี่ขึ้นโดยสังเกตได้ด้วยตัวของตัวเอง  ในทางตรงกันข้ามเมื่อมองไปในอนาคตมากเสียจนเกินไป  มันก็ทำให้ชีวิตเกิดความกังวลในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น แต่มันก็จำเป็นที่จะต้องเดินไปสู่อนาคต  หลายคนบอกว่า  อนาคตที่ไม่ได้วางแผนนั่นแหละคืออนาคตที่มืดบอด  ทั้งที่คนๆหนึ่งยังพะวงกับเรื่องราวในอดีตยังต้องคิดไปไกลถึงอนาคตอีกหรอ  ไหนจะเรื่องวันนี้ ตอนนี้  เวลานี้ล่ะ  ใครจะรู้บ้างไหมหนอ  ว่าในจิตมันวุ่นวายและสับสนปนกันไปหมด  เด็กชายฤดูหนาวนั่งนิ่งคิดหาคำตอบให้ชีวิต  เขาเชื่อว่าการใช้ชีวิตที่ดีที่สุด  คือการตั้งคำถามกับชีวิตของตนเองและลงมือหาคำตอบให้เจอโดยเร็วที่สุด  ก่อนที่จะลงมือทำ  นั่นหมายถึงการวางแผนใช่หรือไม่  คำตอบคืออะไร  จะหามาจากที่ใด  จากใคร  ถ้าไม่ใช่ตนเอง
 
        วันนี้ เวลาเดินผ่านไปอย่างยิ่งยวดและบาดใจ  เสียเวลากับความไร้สาระไปมากมาย  เด็กชายฤดูหนาวเหลือบมองนาฬิกา และเห็นว่าเหลืออีกเพียงไม่ถึงสองชั่วโมงก็จะเปลี่ยนวันใหม่แล้ว  วันนี้เขายังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นไปอันเลยสักอย่าง  ได้แต่เพียงนั่งไร้สาระหน้าคอมพิวเตอร์ตัวเก่งของเขาอยู่ได้ทั้งวัน  เขาอยากจะคุยกะพวกเพื่อนๆของเขา  แต่เขาก็ไม่กล้าโทรศัพท์ไปหาใครเลย  เพราะเขาเกรงว่าจะรบกวนพวกเพื่อนๆของเขาในการทำงาน  มีใครบางคนที่เขาอยากเจอและอยากพูดคุยด้วยเป็นพิเศษ  บุคคลเหล่านั้นแหละที่มีความหมายต่อการดำรงอยู่ของเด็กชายฤดูหนาวเป็นอย่างมาก  วันแล้ววันเล่าที่เขาเฝ้าดูว่าจะได้ติดต่อกับพวกเขาทางอินเตอร์เน็ท  การโทรศัพท์  หรือแม้กระทั่งได้เจอกันตามถนนหนทาง  หรือการได้ยินข่าวการกลับมาของเขาก็ตาม  เด็กน้อยจะปิติอิ่มเอมใจเป็นพิเศษ  เด็กชายฤดูหนาวรอคอยอย่างมีความหวังทั้งที่มันช่างเลือนลางเสียเหลือเกิน  เขาไม่ต้องการคำปลอบใจจากใคร  เขาไม่ต้องการคำปรึกษาจากใคร  เขาอยู่คนเดียวในวันที่เหงาที่สุดได้เพราะเขาเคยผ่านมาหลายครั้งจนเขาชินกับมันเข้าเสียแล้ว 
 
       เด็กชายฤดูหนาวคิดถึงเพื่อน  เด็กชายฤดูหนาวคิดถึงเรื่องเก่าๆที่ผ่านมาในอดีตที่ทำให้เขามีความสุขที่สุด   ทั้งยังสับสนกับอนาคตในกำมือน้อยๆของเขาด้วยเช่นกัน   จะอยู่ต่อไปได้อย่างไรถ้ายังสับสนขนาดนี้  เขายิ้มให้กับตัวเองอย่างเป็นสุข  สุขในความวุ่นวาย
 
March 01

ลาก่อน

ตื่นจากความฝันสู่โลก ที่เหมือนฝัน

ไม่ใช่ฝันดีดังใจ ไม่ได้ฝันร้ายดังจินตนาการ

ตื่นเพื่อยอมรับความจริง แต่ความจริงก็โหดร้ายเหลือใจ

พบแสงสว่างไม่นาน ก็พาลพบความมืดอีกครั้ง

ครั้งแล้วครั้งเล่า วันแล้ววันเล่าเวียนวน

ฉันตื่นเพื่อฝัน แล้วฝันเพื่อรอตื่น

สหายทั้งหลายค่อยๆจากลากันทีละคน

ไม่ช้าก็เร็ว เราก็ต้องจากกันห่างไกล

ฉันไม่ได้กลัว แต่ก็ไม่ได้อยากให้เกิดขึ้น

ความจริงมันโหดร้าย

แต่จะทำอย่างไรจึงจะหยุดมันได้

ก็ได้เพียงแต่ตื่นแล้วฝัน วันและคืน ลาแล้วจาก

เพียงหวังว่าจะได้เจอกันในวันข้างหน้า อีกสักครั้ง

แล้วเรามาเล่าเรื่องราวที่แต่ละคนได้พบ

สู่กันและกัน จากเธอสู่ฉัน และจากฉันสู่เธอ

 

ค่ำแล้วฉันรอเวลาฝัน

จะฝันถึงเธอจะฝันถึงกัน และ กัน

August 27

มีความเหงาเป็นเพื่อน

     

BunnyMoonFestival

         อย่างน้อย กระต่ายโหดก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป  แต่ กระต่ายโหดตัวนี้ ก็ยังคงมีความเหงาเป็นเพื่อน ( มีคนบอกว่าอย่างงั้นนะ )

 
ความเหงาหรอ   ฮ่าๆๆๆ  มันไม่มีตัวตนนี่นา แต่ก็ดันสัมผัสได้ด้วยความรู้สึกเสียนี่ น่าตลกว่ะ เหงา เหงา เหงา เหงา เหงา เหงา ว๊อย!!! หือ จะเหงาอะไรนักหนา เหงาจริงหรอว๊า?? เพื่อนก็เต็มไปหมดนี่นา ไม่เห็นต้องเหงาเลยสงสัย อยากมีแฟนมากกว่าละม้าง ห้าๆๆ 
 
แต่ก็น่าแปลกนะ  ที่ไอ่ความเหงาเนี่ยมันก็สัมผัสได้ด้วยความรู้สึกเหมือนกับความรัก    แต่...
 
ทำไมมันถึงต่างกันอย่างงี้  ความรัก มันต้องเพิ่มคนเข้ามาในชีวิตอีกคนอย่างงั้นหรอ  แต่ความเหงา อยู่คนเดวก็สัมผัสได้
 
หือ ไม่น่า...  ที่นี่มีคนมากมาย แต่ทำไมกระต่ายโหดอย่างข้าพเจ้า กลับเหงาอยู่ได้เป็นวรรคเป็นเวร  วู้........
 
นี่คงเป็นสาเหตุ ที่กระต่ายต้องเเหงนหน้ามองท้องฟ้า ทุกค่ำคืนแน่ๆเลย เพราะนอกจากจะเจอพระจันทร์ในบางคืนแล้ว
 
กระต่ายโหด ก็ยังคงมองหาดวงดาวซักดวงมาเป็นเพื่อนคุยอยู่เหมือนกัน เอ...จะเจอไหมนะ ??
 
             ที่บนจักรวาลเเห่งนี้ มีดวงดาวอยู่มากมาย แต่ละดวงก็ต่างกันออกไป แต่ ยังมีดวงดาวอยู่ดวงหนึ่ง ที่กระต่ายโหดเฝ้าคอย คอยว่าสักวันจะได้เจอกันอีกครั้ง มันนานมากแล้วที่ดาวดวงนั้นไม่ปรากฏกายให้ กระต่ายโหดเห็น   เขายังคงหยอกล้อกับเพื่อนๆมากมายในอวกาศเเห่งนี้ รอคอยการกลับมาของดวงดาว  ช่างไกลเหลือเกิน ช่างเลือนลางเหลือเกิน อยากเห็นหน้า อีกสักครั้ง อยากคุยกับดวงดาวดวงนั้นของกระต่ายโหดตัวนี้อีกสักหน  อยากดูแลดวงดาวดวงนั้นจัง แล้วดวงดาวดวงนั้น เค้าจะอยากเจอกับกระต่ายโหดตัวนี้อยู่หรือป่าวนะ  เอาละ ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ....
      

September 11

กุมภาพันธ์

สมมุติ คุณได้ยินคำว่า..
 
.....
กุมภาพันธ์
.....
หรือ
.....
February
.....
 
 
 
อยากทราบว่า
 
คุณนึกถึงอะไร ??
ไม่ว่าจะเป็น เพลง สี อากาศ ฤดู อารมณ์ เทศกาล เหตุการณ์ อาชีพ อาหาร ขนม
เป็นต้น
ขอเปิดกว้างให้กับขมองซีกขวาของทุกคน
 
 
 
ช่วยผมนึกทีนะครับ
 
 
 
ปล. เพราะ "กุมภาพันธ์" มีอะไรมากกว่าเดือนเเห่งความรัก
 
 
ขอบคุณครับ 
September 07

ลองของ

  
วันนี้มาลองทำ Slide 
พอดีมันเหงาๆ
ก็เลยออกมาอย่างนี้
ลองอ่านจากภาพแรกดูนะ
 
ขอตั้งชื่อเรื่องนี้ว่า
.....
"  นิทานความเหงา "
.....
 
Photo 1 of 30

Windows Media Player